خواستم خودم را گول بزنم ،

همه ی خاطــــــــــــــــــتـراتم رو انداختم یه گوشه ای و گفتم:

فــــــــراموش

یه چیزی ته قلبم خندید و گفت:

یادمه

می نویسم.....

می نویسم تا بدانی که :
هر چه داغ ها کهنه تر شود دیر تر از یاد خواهد رفت...
می نویسم تا بدانی :
باران ابرها زود گذرند و باران چشم عاشق ماندگار تر ...
می نویسم تا بدانی :
رد پا فانی و رد عشق سوزنده تر از هر آتش ...
می نویسم تا بدانی :
اسم ها تکراری ولی یادشان همواره قشنگ...
می نویسم تا بدانی :
دوستت دارم
و یادت ماندگارتر از هر چه در یادم خواهد ماند...

شوق دیدار تو آتش به وجودم می زد

همچو پروانه عاشق که ز عشق شمعش

بهر دیدار رخ معشوقش غافل از آتش افروخته معشوقش

سوی او پر می زد تا وصالی یابد تا که دیدار دلش تازه کندتا بگیرد آرام در برش بار دگر

تفلکی عاشق پروانه ما عاشقی کورش کرد او ندانست که این آتش سوزنده شمع

این همه تابش شمع از سر عاشقی شمع به پروانه نیست

او ندانست که معشوقه او می سوزد در فراق یارش آب می گردد آرام از ندید رویش

تفلکی پروانه او ندانست که یار شمعش هست در جای دگر

تفلکی پروانه عاقبت در سرابی جانسوز سوخت در عاشقی بی حاصل

نم نمک جانش را به فدای او کرد

همچنان شمع ز دیدار رخ دوست بسوخت و نفهمید که پروانه چه شد

و خودش هم آرام آب شد پایان یافت

باز با این احوال سوی تو می آیم با عشق شاید این قصه ما باز گیرد فرجام

هر آنچه بخواهند مي گويند

هر آنگونه بخواهند مي كنند 

 تو به دل نگير دل ساده!!

مبادا اعتراض كني كه برچسب عاصي بخوري  !

مبادا انتقام بگيري كه مثل آنها ميشوي  كه براي خشنودي خود هر كاري مي كنند !

 كر باش!

 لال باش !

 كور باش!

 تحمل كن و بخند !

همين !!!

یه پرنده پرمیگیره زیرسایه های خورشید...

                          یه مسافرعزیزی داره آرزوی رفتن

                          داره می رسه به پایان نمیده تن به شکستن...

یه هوای تازه میخوام برای نفس کشیدن

واسه نوشتن ازشب طرحی ازغروب کشیدن...

                         تودلم پرازغروره دل من یه دنیانوره

                          اماافسوس همه عالم واسه من سوت وکوره...

من واین دل شکسته توشبای گنگ پاییز

می خونیم ازغم ودوری که بشیم ازگریه لبریز...

                       من وفرداودل من روزای خوشی نداریم

                        ماچه تنهاوغریبیم همیشه چشم انتظاریم...

قاصدک تندیس مرگو من دارم بی تو میسازم

                                  قاصدک پرام شکسته کاری کن تاپربسازم

قاصدک باغم میسازم چون دلم بدجوری مسته

                                  امابی چشات نمیشه جون من به اونابسته

قاصدک سیاهی هارومن واست بارنگ میسازم

                                    صدات رونده به هیچ کس که بااون آهنگ میسازم

قاصدک دلم گرفته دوس داره واست بباره

                                 اماروبرگ نامه حرف دلگیری نداره....... 

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو عاشقم...

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

 میدانم که نمیدانی بدون تو دیگربهانه ای نیست برای ادامه ی زندگی جزانتظار آمدنت ...

انتـــــــــــــــــــــــــــــظار ...

شش حرف و چهار نقطه ! کلمه کوتاهيه . اما معنيش رو شايد سالها طول بکشه تا بفهمي !

تو اين کلمه کوچیک ده ها کلمه وجود داره که تجربه کردن هر کدومش دل شير مي خواد!

تنهايي ، چشم براه بودن ، غم ؛غصه ، نا اميدي ، شکنجه رو حي ،دلتنگی ، صبوری ، اشک بیصدا ؛

هق هق شبونه ؛ افسردگي ، پشيموني، بي خبري و دلواپسي و .... !

 براي هر کدوم از اين کلمات چند حرفي که خيلي راحت به زبون مياد

و خيلي راحت روي کاغذ نوشته ميشه بايد زجر و سختي هايي رو تحمل کرد

 تا معاني شون رو فهميد و درست درک شون کرد !!!

متنفرم از هر چیزی که زمان را به یاد من میاورد... و قبل از همه ی اینها متنفرم

 از انتظار ... از انتـــــــــــــــــــــــــــــــظار متــــــنـــــفــــــرم

زیباست آسمان تو را پرکشیدنم          ممکن نبود بی تو به دریا رسیدنم

ای اتفاق ساده که منجر شدی به عشق        دیگر مخواه این همه از خود بریدنم

وقتی تو پرنده ترین شکل ممکنی              بگذار تا شبیه تو باشد پریدنم

طولانی است جاده، نگفتی سفربخیر             مگذار بی نتیجه بماند دویدنم

من همون تنهاترینم که دلم رو به عشق تو سپردم

تو همون امید بودنی که به امید تو هنوز نمردم

من همون خیلی دیوونم که همیشه عاشقت میمونم

تو همون معشوق نابی که روز و شب اسمتو میخونم

من همون خسته ترینم که دیگه طاقت دوریتو ندارم

تو همونی که آرزمه دست تو دست گرم تو بذارم

من همون دریای دردم که میخوام دورت بگردم

تو همونی که اگه بخندی منم با خنده هات میخندم

من همون عاشق ترینم که اگه بخوای واست میمیرم

تو همون فرشته نجاتی که یه روز میای و نمیذاری من بمیرم

من همون بدون ماهم که حتی ستاره هم ندارم

تو همون ماه و ستارم که با تو دیگه هیچی کم ندارم

تو هوای تازه عشق نفسم داره میگیره

عاشقم اما از این عشق دل من داره میمیره

                         دوستت دارم عزيز دلم

وقتی دوستت دارم رو از زبونت می شنوم

انگاری تمام دنیا رو به من دادن

منم اعتراف می کنم دوستت دارم ...

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست

بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برات تکرار کند .

عشق دانی که سرآغازش چیست ؟

امتداد دو نگاه

یکی از عمق دل و قعر وجود ، آن یکی بعد سجود

آن زمانی که دو چشمت ،  پیله خواهش را به وجودم تابید

ودر آن ظلمت و تاریکی شب ،

جاده ای روشن را در فراسوی افق دید زدم

و تو آن یاور دیرینه من ، که در آن جاده سبز

هم نوا با دل سودا زده ام  ، پا به اقلیم عدم می نهی و می گذری

چشم من خیره به دنبال تو کز غور وجود

با دو دستی که به مهر آغشته است ، سوی من آیی و با نغز کلام

دل سرگشته و حیرانم را نزد خود می خوانی

آه ای یاور من

یاد آن روز که در سایه آن سرو  بلند ، سخنت بشنودم

تو به من گفتی ار آن چشمه نور، تو به من گفتی از آن کاخ بلور

گفتی آن چشمه نور ، چشم بر راه تو است

گفتی آن کاخ بلور، خواهد آن روز رسد که توأش پادشهی

من شنیدم که بگفتی اندرون دل تو، جایگاهی است تهی از برای دل من

من دلم اندر کف ، آمدم چشمه نور ، آمدم کاخ بلور

آمدم تا که بر آن مسند عشق پادشاهی بکنم

در درون دل من ،سبدی بود پر از گل محبت و صفا

لیک گلهای سبد اندر آن جایگه ظلمانی که توأش کاخ بخواندی

همگی پژمردند ، همگی افسردند

دیگر از آن همه گلهای قشنگ ، اثری باقی نیست

حال دیگر حتی ، اشکهای من هم ،  چاره مردگی آنها را نتوانند کنند

تو در آن به اصطلاح کاخ بلور

در کنار آن همه چشمه نور

سبد پرگل من را بردی                                                    

خنجر حسرت را تا به ته بر جگرم  بنشاندی

د رخیالت این است که دلم را بردی .    

شبها وقتی منو دل تنهای تنها میمونیم

واسه هم قصه ی از روز جدایی میخونیم

میگم ای دل گله آلوده به درد

اگه روزی بکشم ناله سرد

آه و نالم میگیره دومنشو

آتیشه عشق میسوزونه تنشو

شبها وقتی منو دل تنهای تنها میمونیم

واسه هم قصه ی از روز جدایی میخونیم

تو مصیبت کشی ای دل میدونم

میونه آتیشی ای دل میدونم

داری پرپر میزنی جون میکنی

اینو از اشکهای چشمام میخونم

شبها وقتی منو دل تنهای تنها میمونیم

واسه هم قصه ی از روز جدایی میخونیم

دیگه دل طفلکی دیوونه شده

مثله من دربه در از خونه شده

نداره هیچ کسو این دلمیدونم

دیوونه همدم دیوونه شده

شبها وقتی منو دل تنهای تنها میمونیم

واسه هم قصه ی از روز جدایی میخونیم

شبها وقتی منو دل تنهای تنها میمونیم

واسه هم قصه ی از روز جدایی میخونیم

خدایا از ته دل می گویم عاشقان را غم نده....

دوستت دارم...

به سکوت دامنت سوگند

از شرق نگاهت برمی داشتم و عاشقانه بر بستر تقدیر می گذاشتم...

تنها یک سقوط است که

جاذبه ی زمین مسئول آن نیست،وآن

هم فرو افتادن انسان از

گرداب عشق است....

ماندن،پای کسی که دوستش داری

قشنگ ترین اسارت است.

به خاطر خاطره هایت،خاطرت در خاطرم،

خاطره انگیزترین خاطره هاست....

...............

عشق همان عادت دیدار توست...

                                    باشد که نباشیم وبدانند بودیم.

اگر دردل می دیدم غم ودرد جدایی را

                                           به دل هرگز نمی دادم خیلی اشنایی  

                                         را.                                      

توبهان باد گران وای به حال دکران.

لعنت براشنایی       و

                              نفرین بر جدایی.

پرستوها چرا پرواز کردید           جدایی راشما اغاز کردید

جدایی رو نمی خواستم خدا کرد    نمی دونم کدوم نامرد دعا کرد.

                                         گفت:ای عاشق دیوانه فراموش شوی

سوخت پروانه ولی خوب چوابش راداد

                                         گفت:طولی نکشید که تونیز خاموش 

                                  شوی. 

اگه تو رو داشته باشم به هرچی ميخوام می رسم